Dag van de Arbeid

1 mei, de dag van de arbeid in 2020. Een dag die vandaag wel een hele uitzonderlijke betekenis heeft. De positieve berichtgeving over de IC’s die langzaamaan wat normaliseren geeft hoop, al kan ook dat in een paar weken weer veranderen. Tegelijkertijd minder positieve signalen uit de GGZ en het sociaal domein, waar het tekort gevoeld wordt in de uitvoering van het werk en tot individuele crises leiden. Waar de ene beroepsgroep blijvend aan het werk is en zich geplaatst ziet in soms onveilige, noodgedwongen situaties, en de andere beroepsgroep met name verlies ervaart in het kunnen uitoefenen van functies en waar het financiele verlies groot is, ontslagen vallen en inkomens kelderen. Het is geen feestdag, maar toch vraagt deze dag om een zoektocht naar betekenisgeving en dankbaarheid.

Dag van dankbaarheid

Deze dag van de arbeid maakt ons bewust van onze plek in deze maatschappij en het feit dat er geen meerwaarde of minderwaarde is in wie wij zijn en wat wij bieden of ontvangen. Het gaat niet om het grote gebaar, ambitie of strijd om de beste positie. Veel meer gaat het nu om het kunnen zien van onszelf en de ander in het licht van sociale impact. Het dagelijkse, minimale grootse gebaar naar onszelf en de ander, waarmee we overeind blijven en het geloof behouden. Met een toekomstperspectief dat soms niet verder gaat dan vandaag, toch durven vertrouwen op de nieuwe dag van mogelijkheden en van openbaringen. Dankbaarheid voor het leven, voor gezondheid, voor het voortbestaan van onze natuurlijke omgeving. Voor elk positief element dat je vandaag mocht bijdragen aan de dag, voor jezelf en de ander. Het kleine sprankje hoop.

Arbeid in perspectief

De buurtcentra zijn dicht, ontmoeting als basis voor herstel valt ineens in een laatste categorie, Dat voelt onnatuurlijk en als ervaringswerker is het een compleet andere manier van werken en beschikbaar zijn. Zo worden digitale middelen meer ingezet, wordt de telefoon vaker opgepakt en gaat er meer tijd naar het beschrijven en bespreken van procedures en aanbod in de toekomst. Dat neemt niet weg dat het op de eerste plaats belangrijk blijft om het contact met de wijkbewoners in stand te houden. Bewoners die stappen in hun herstel hebben gezet, onderdeel zijn geworden van het sociale leven en wegen hebben gevonden om op een creatieve, persoonlijke en krachtige wijze om te gaan met beperkingen en grenzen. Bewoners ook die eigen regie hebben teruggevonden, een steviger sociaal netwerk, dagbesteding, ontwikkeling. Als ervaringswerker heb je de vitale taak om te helpen voorkomen dat mensen dit verliezen, zonder overigens over te gaan in een soort van reddersrol. Door te blijven zoeken naar en proberen van mogelijkheden van contact en samen deze moeilijke periode door te gaan, blijven we vitaal. De perspectieven zijn tijdelijk anders, maar de basis verandert niet.

Dag van vertrouwen

Vertrouwen hebben in een situatie van werkloos zijn, arbeidsongeschikt, ZZP-er zonder opdrachten, in een dreigend faillissement, als oververmoeide werker of werker met te weinig uitdaging is niet eenvoudig. En toch hebben we dit nodig, om de deuren van de toekomst open te houden en niet stil te vallen in malaise. Het vertrouwen dat het weer goed komt en beter wordt, dat er weer kansen komen. Dat je van waarde bent, betekenis hebt en er weer bovenop komt. Je bent niet alleen.

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.