Het dilemma van contactvervaging

In coronatijd is het een continue uitdaging om in het wijkwerk contacten vast te houden en een kwalitatieve waarde te blijven geven. Met de uitzondering in ontmoetingsplekken voor bewoners met een psychische belasting of andere kwetsbaarheid is het gelukkig mogelijk om er nog enige vorm aan te geven. Dat neemt niet weg dat het zowel voor de bewoners zelf als voor de personen die het faciliteren voor dillema’s zorgt.

digitaal versus face to face

Het lijkt soms een tegenstelling om het wijkwerk digitaal vorm te geven. Veel oplossingen worden hierin gezocht en ook gevonden. Het maakt het mogelijk om vanuit thuisplekken toch aan te kunnen sluiten en mee te doen, met name bij de interactieve vormen van online ontmoeting, training en kennisdeling. Tegelijkertijd blijft een deel van de bewoners hier niet voldoende aan te hebben. Ook kan het drempelverhogend werken in de mate van openheid en het aanvoelen van subtiele communicatie of persoonlijke beleving van welzijn. Daar blijft toch de nood tot meer nabijheid en face to face contact.

Echter, de ontmoetingen zijn ook onderhevig aan regels. Zo moet er afstand bewaard worden, is het dragen van mondmaskers verplicht tijdens beweging en moet de groep klein blijven. Bij inloopmomenten behoort bovendien vooraf aanmelding en een gezamenlijke start en einde. De regels die gevolgd worden, worden meestal wel aanvaard, maar leiden ook tot een afname van contactgevoel en deelnemers kiezen soms toch voor thuis blijven doordat ze het niet aan durven. Het is voortdurend zoeken naar een aansluitende combinatie van digitaal en face to face.

De behoefte

De behoefte aan contact zit diep bij de mensen. Het hebben van contact met de ander is bijna altijd één van de belangrijkste bronnen van steun zodat het goed blijft gaan. Om te voorkomen in een crisis te belanden, een depressie of om daar juist uit te komen. Om de eigen gedachtenstroom bij piekeren en angst even te doorbreken. En soms ook eenvoudig om samen wat plezier en ontspanning te ervaren. Eenzaamheid of vastlopen kan een groot risico zijn in deze tijd. Sommigen varen redelijk wel bij de rust en het overzicht die thuis blijven biedt. Al met al is wel merkbaar dat de groepsdeelname op inloopplekken, bij workshops en herstelgroepen in een reële ruimte onmisbaar is en mensen helpt om overeind te blijven en in beweging. Het is te hopen dat het perspectief open blijft en het normale leven voor iedereen weer tot de mogelijkheid behoort. Wanneer dat is, dat is nog even de vraag.

Ik pleit er in ieder geval voor dat er aandacht voor blijft en we in contact kunnen blijven, op alle niveaus. Dat we niemand uitsluiten en zoveel mogelijk blijven zoeken naar mogelijkheden om contactvervaging te voorkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.